donderdag 31 oktober 2019

Een hoogtezicht -nieuw traject in het Berreheibos.


Een nieuw wandel traject! Een HOOGTEZICHT!


Ons oorspronkelijk doel is: in een stevig tempo naar het “Stekjesbos” wandelen.

Maar als wij
aan het Berrenheibos komen is het al bijna half 3. Wij dwalen wat rond aan het zonnebloemenveld (ook mooi) en proberen in het olifantengras te geraken (volgens spellingchecker: olifantsgras). 


We wijzigen ons doel. Het wordt een herfstwandeling in het Berrenheibos. 

Hier hebben wij de aanplanting van kleine boompjes gezien en op de paadjes genoten van de ontelbare paddenstoelen (zoek op onze blog “berrenheibos" en lees onze verslagen van 10 oktober 2013, 6 mei 2016, 9 november 2017 en 15 november 2018. 

Wij nemen het pad naast de zandberg en vanaf hier genieten wij van een nooit geziene zicht op de omgeving.  Niet te beschrijven. MOET JE DOEN!





Donderdag 7 november wandelen wij eerst naar Nelson Mandela- de Gansacker en de Ertbornstraat. 
Zijn er nog paddenstoelen in het Berrenheibos?




Op 21/11/2019 vertrekken wij langs de wijk naast de kinderopvang en via de Oude Bosstraat komen wij in het bos. Wat zijn de wegenbouwmachines aan het doen? Zijn dat voorbereidende werken voor de uitbreiding van het bos? Plots missen wij iemand. Wij wandelen terug en zien haar op een weg beneden ons. Ze was nog "foto's aan het trekken"en nam een andere weg.
Het wordt een echt bos waarin je kan verdwalen en nu al ideaal om op de wegen verstoppertje te spelen

maandag 28 oktober 2019

Wandeling in Zwijndrecht en in Kallo

info:      https://www.natuurenbos.be/rietveldkallo

Irma organiseert een wandeling voor "De Torentjes" en Femma Hemiksem en Schelle wandelen mee.

Wandelaars uit Schelle, Hemiksem en Hoboken stappen op de bus aan het Kallebeek. 

Anderen in Kruibeke en aan het Steen.  In Zwijndrecht stappen wij uit en beginnen te wandelen in het Groot Rietveld.


uit publicatie van natuur en bos
"Naar Vlaamse normen is het Groot Rietveld en het naastgelegen Rietveld Kallo een rietland van ongezien formaat. In het Rietveld Kallo duik je via steigers het gebied in. Een hooggelegen vogelkijkwand biedt je een integraal uitzicht over het gebied. In het Groot Rietveld verschaffen de vlierstruiken op de dijken dan weer voldoende beschutting om ongezien te kunnen kijken naar al wat leeft in het riet."








Wandelen naar het dorp van Kallo en boterhammen eten bij café "Het Sas".



Tijd voor Deel 2.
Aan de overkant van de straat wandelen wij naar de Melkader. 
uit publicatie van natuur en bos
De Melkader is een stille getuige van een oude zeearm van de Schelde die, door de kracht van het getij tot diep in de schorren en later de ontgonnen polders drong. Het deed dienst als afwateringskanaal voor de polders en als waterweg om turf en later suikerbieten te verschepen. Vandaag is het een gekanaliseerd kreekrestant dat aansluit op de groene gordel rondom Kallo. de overgangszone van water naar land was zeer steil. Om de ontwikkeling van diverse levensgemeenschappen te bevorderen werd in 1999 een natuurvriendelijke oever aangelegd. Op termijn wordt de verbinding Beverse Dijk en de bufferzone omheen Kallo gerealiseerd. Zo zal een groene ring rond het dorp ontstaan. Dat doet de mogelijkheden voor wandelaars en natuurliefhebbers nog vergroten, zeker nu het natuurgebied de Lisdodde toegankelijk is. De Melkader vormt samen met het natuurgebied een groene ring rond Kallo.







uit publicatie van natuur en bos
ECOGOLF KALLO Toen de Golfclub Beveren uitbreidde van 6 naar 9 holes, engageerde de club zich ertoe om een ecogolf te worden met een viersterrenlabel. Hiervoor heeft de club een beheerplan opgesteld met aandacht voor de afbouw van bemesting, beregening en herbicidegebruik. Ook de bescherming en uitbreiding van natuurzones binnen het terrein horen daarbij. Je kunt het zelf gaan ontdekken op  de fiets- en wandelroutes langs en door het gebied.

In het sas wachten een grote container en andere schepen op versassing. 
 Omwegje over andere brug en dan naar aanlegsteiger van de waterbus.  Schuilen voor de wind.


zondag 13 oktober 2019

Dinsdag naar Hingene en donderdag langs tentoonstelling.

Dinsdag 8 oktober is het mooi weer. Bij terugkeer naar overzet: lange sliert jonge fietsers. Afkomstig van Brugge.  De schipper heeft meerdere keren overgezet om een 90 tal jongeren veilig aan wal te brengen.  Hij is heel gelukkig met de super beleefde jongeren: een voor een: dank u wel mijnheer!

Maar eerst ons verhaal in fotostripvorm.


d' Ursel hier zijn wij weer!
onderweg worden wij verwend met kleine maar echte natuurmomenten
de kapel en de zaaier herkenbaar op al onze wandelingen in Hingene. Soms in omgekeerde richting (naar Hingene en af Hingene).

Open volgende link en vergelijk de tocht van heden met die van 3 jaar geleden.
Uit ons blogarchief https://wandelkav.blogspot.com/2016/10/wandeling-naar-hingene.html 

Vaststelling: voor toepassing op de blog zijn foto's met smartphone minder scherp dan die met simpel fototoestel. Opzoeken want geen pixelkwestie. Eens voorleggen aan de vrijdagse vrijwilligers van de bib in Hemiksem.             

Terug in het heden: op weg naar huis -na een stukje geaccidenteerde wandelweg- (door graafwerken) in de Laardreef nog eens binnenwippen in de Laarkapel.



Donderdag 10 oktober 
Wandeling naar abdij en terug. Tussenin bezoeken wij een tentoonstelling.
Hierna een aankondiging:
In de serviceflats van de Sint-Bernardusabdij loopt vanaf zondag 1 september de tentoonstelling “Jos Tysmans, brancardier aan het IJzerfront”. 
Jos Tysmans werd in 1893 in Hemiksem geboren als zoon van Alois Tysmans, schoolhoofd in het katholiek onderwijs. Het gezin was zeer kunstminnend en ook Jos bleek over artistiek talent te beschikken. Na de eerste wereldoorlog verhuisde hij naar Limburg, maar zijn geboortedorp is hem altijd lief gebleven. Het waren niet alleen de achtergebleven familieleden die hem hier vaak terug deden belanden. De landschappen en gebouwen gaven hem inspiratie. Het zijn onderwerpen die in heel wat van zijn werk terug te vinden zijn.
In de tentoonstelling “Jos Tysmans, brancardier aan het IJzerfront” krijgen we het werk te zien dat hij tijdens wereldoorlog I aan het front maakte. Op mooi vormgegeven panelen krijgen we een beeld van de talrijke schetsen, potloodtekeningen, aquarellen en silhouetten in Chinese inkt. De vernielingen, de ellende en de pijn van de soldaten, het troosteloze van de omgeving zijn aangrijpend weergegeven maar altijd zonder valse pathos en soms zelfs met wat humor. Het zijn z’n beginjaren als kunstenaar. Hij exploreert duidelijk en scherpt gaandeweg zijn techniek aan. Het maakt zijn zware tijd aan het front draaglijker.
De tentoonstelling loopt t.e.m. 3 november en is elke donderdag, zaterdag en zondag te bezoeken van 14 tot 17u. 

Jos Tysmans is familie van Louisa en Maria Smolderen. In het 5e leerjaar van de lagere school kregen wij les van Juffrouw Louisa.

Ik plan om donderdag, na het wandelen, de tentoonstelling terug te bezoeken.

donderdag 3 oktober 2019

Start namiddagwandelingen.

Langs de Vliet en de Capucienendreef naar de Steenwinkelstraat. Of van groen, groen, groen naar nog veel groen in de Kelderijlei en in het natuurgebied.  Ons uur wandelen zit er op... iedereen wil nog verder (15:10). Ondertussen staan wij in de Oude Mechelse Baan en ontdekken dat een groene strook ons naar de Rodenbachplaats brengt. De Tuinlei is nooit ver weg en voorbij de volkstuintjes zien wij de Nelson Mandela- Gansacker- en Ertbornstraat.  Sinds de wandelrally van "De Klim" zijn dit voor ons geen onbekende straatnamen. Weldra belanden wij in de Clement Bolsensstraat waar mooie kleine kastanjelaars vol bolsters staan. Een prachtig herfstzicht!




dinsdag 1 oktober 2019

Een rappe snack

Is dit de titel voor een wandeling ? Hoe, wat moeten we ons daar bij voorstellen. Eenvoudig, we wandelen langs de Vliet naar de Scheldedijk en bij de witte bank houden we halt.

Frie en Joke toveren een zaklamp, een plastiek zeil, een keukenhanddoek, tupperwarepotjes, vorken, kartonnen bordjes, een kampeervuurtje en een pan uit de rugzakken. Nog een doos met.. jawel voorgebakken pannenkoeken. How wow wat een show. Binnen enkele minuten heeft iedereen een lekkere warme pannenkoek op haar bord. Met liefst keuze uit 4 soorten suiker.





Dat was nog niet alles, hop 2 mysterieuze flessen op de bank, een witte en een roze fles cava. Het is een zachte laatste september- avondwandeling. De aankomende nacht kleurt roze en oranje en overal rondom zien we lichtjes op en rond onze eigen Donau van Schelle.



Genieters van deze avond : Daniëlle, Erna, Hilda, Dora, Lieve, Maria VH, Kathleen, Frie en Joke.

Een dikke merci voor Joke, Frie maar ook aan Bieke, Marie-José en Kristien voor de voorbereidingen van de avondwandelingen2019.